Burzliwa Sesja Rady Powiatu w Lublińcu w sprawie sytuacji w Szpitalu Powiatowym! [ZOBACZ RETRANSMISJĘ]

Ponownie obejrzałem ten „spektakl” – tragikomedia, agonią SPZOZ. Główne role odegrali: Zarząd „ci tzw. pseudo dobrzy, to nie nasza wina, to wina systemu”, do ich zachowania idealnie mi pasuje wyrażenie „zjeść wszystkie rozumy”. Na przeciwległym biegunie są Ci, którzy choć nie mają eksperckiej wiedzy i doświadczenia, to chcą coś zmienić. Niestety mają zbyt małą siłę przebicia a próba zadawania trudnych i niewygodnych pytań, była ograniczana przez Przewodniczącego Rady, który wcieli się w rolę cenzora.
Byli też klakierzy, niby coś wie, uważa że się „zna”, im dedykuję myśl Marka Twaina „Lepiej jest nie odzywać się wcale i wydawać się głupim, niż odezwać się i rozwiać wszelkie wątpliwości. W tej dyskusji brakowało Rozjemcy. Za to pojawił się nowy aktor – Ekspert, kolejny podróżnik z Polski, który doskonale wie o beznadziejnej sytuacji SPZOZ-u i panujących w nim relacjach (wie to z opowieści ostatniego dyrektora p. Dorsa, swojego kolegi) ale za 17.000 zł miesięcznie może jeszcze próbować rozbudzać nadzieję. Przypomnę, że wcześniej było kilku dyrektorów tzw. „ekspertów” i już wiemy, jak ich kariery się zakończyły. Każdy z nich przyjechał z innego regionu i po kilku miesiącach z „zatrutym niemocą umysłem” uciekał. Do postawy panów Posłów, pomimo ich starań i tłumaczeń, no cóż, pasuje przysłowie „dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane”. Niesmak jest po wypowiedziach przedstawicieli Zarządu, atakujących bezpardonowo i wręcz chamsko swoich oponentów. Do panów z zarządu idealnie pasuje myśl Cycerona „Jest cechą głupoty dostrzegać błędy innych,
a zapominać o swoich”. Niestety na tej Sali już „Wersalu nie będzie” (słowa śp. Andrzej L.). Można było też usłyszeć nieliczne głosy rozsądku, jednak dominował bełkot od Sasa do Lasa. Cel spotkania był przez radnych inicjujących sesję – zwołać posiedzenie rady, no to zwołano. Po raz już któryś dyskutowano nad stanem szpitala, jego finansami, relacjami panującymi wśród personelu, systemem ochrony zdrowia (ilu tu znawców się wypowiadał) itd… Uważam, że cel spotkanie był niewłaściwie określony, dlatego nic konkretnego nie uzgodniono. Zapomniano o podstawach, ale to też wynika z braku wiedzy i doświadczenia. Na tym poziomie dyskusji można było już zastosować proste podejście wg. metod SMART. Podsumowując: „Chocholi taniec” trwa w najlepsze, różne emocje buzują. Szkoda tylko, że jest to „taniec” nie weselny ale w SPZOZ-ie będącym w stanie agonii.