Wielki Post – pisze o. Boguchwał Orczyk OFM, Lubliniec

Wielki Post, to – dla chrześcijan, a szczególnie dla Kościoła katolickiego – czas 40 dni pokuty od środy popielcowej do Wielkiej Soboty (nie licząc niedziel). Jest to okres przygotowania się chrześcijan do obchodzenia największego ich święta – Wielkanocy, na pamiątkę Zmartwychwstania Pana Jezusa. Kościół ustanowił ten czas i liczbę na pamiątkę postu Jezusa – przez 40 dni na pustyni – zanim zaczął działać publicznie.

Pisze o. Boguchwał Orczyk OFM, Lubliniec

Aby owocniej przeżyć Święta Zmartwychwstania Chrystusa, Kościół zachęca nas do ćwiczeń pokutnych /m.in. modlitwy, jałmużny i postu/, które mają na celu nawrócenia człowieka, czyli przemianę serca i życia.

Nawrócenie – jak uczył św. Jan Paweł II w adhortacji O pojednaniu i pokucie – ma dwa etapy:

– odwracanie się od złego do dobrego, czego uczą wszystkie cywilizacje

– oraz drugi etap: zwracanie się od dobrego do lepszego, czyli zwracanie się – coraz lepsze – do Boga i do człowieka, czego uczą religie.

Jezus – w przeciwieństwie do faryzeuszów – uczył, że zmiana życia, poprawa postępowania zaczyna się od przemiany serca, od metanoi, zmiany myślenia z ludzkiego na boże. Upomniał apostoła Piotra, że nie myśli po bożemu, tylko po ludzku.

We Mszy Św. teraz Prefacja wielkopostna ukazuje nam duchowe znaczenie Wielkiego Postu: „co roku z oczyszczoną duszą radośnie oczekiwać świąt wielkanocnych… gorliwie oddając się modlitwie i dziełom miłosierdzia”.

W piątek po popielcu Bóg upomina naród wybrany, wierzących: „Otóż pościcie wśród waśni i sporów, i wśród bicia niegodziwą pięścią. Nie pośćcie tak… Czyż nie jest raczej ten post, który wybieram: rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić wolno uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać? Dzielić swój chleb z głodnym, wprowadzić w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziać i nie odwrócić się od współziomków?” (Iz 58, 4. 6-7). Post, według Boga, to nie jest tylko ‘nie jedzenie mięsa’, ale raczej zrezygnowanie ze zła i pomoc potrzebującym.

Najważniejszymi dniami tego okresu są: Wielki Czwartek – pamiątka ustanowienia sakramentów Eucharystii i kapłaństwa na Ostatniej Wieczerzy; Wielki Piątek – pamiątka Męki Pańskiej i śmierci Chrystusa na Krzyżu; oraz Wielka Sobota – pamiątka przebywania w Grobie Pańskim. Po tych trzech dniach zaczyna się świętowanie Zmartwychwstania Pana Jezusa procesją rezurekcyjną rano albo w Wielką Noc (wieczorem).

Post ścisły obowiązuje katolików dwa razy w roku /w Popielec i Wielki Piątek/, a w każdy piątek roku obowiązuje katolików w Polsce abstynencja od pokarmów mięsnych, nazywana potocznie postem.

Post /=ograniczenie/ jest narzędziem, sposobem do celu, którym jest miłość. Kościół w prefacji mszalnej ukazuje owoce postu, modląc się: „Ty przez post cielesny uśmierzasz wady, podnosisz ducha, udzielasz cnoty i nagrody”. Post więc pomaga, służy do otwarcia serca i rąk dla człowieka, a poukładania siebie.